Każda liczba, z datą, maszyną i plikiem źródłowym

Warstwa deterministyczna, na korpusie przeciwnika

Warstwa kontrolowana cyfrą kontrolną: numery dowodów, IBAN, karty, klucze i tokeny. Dwa tory na tym samym generatorze — wartości pisane między spacjami oraz te same wartości pisane tak, jak piszą je ludzie: sklejone z luźną cyfrą, z przedrostkiem, cyframi arabsko-indyjskimi, ze znakiem łączącym w środku.

Korpus: 1 000 dokumentów w czterech językach, 4 522 oznaczonych bytów, 443 724 znaków. Maszyna: Apple M4 Pro, macOS 15.7.4, CPython 3.13.7.

Trzy wiersze toru przeciwnika publikujemy razem z resztą: dwa z nich leżą poniżej progów, które potwierdza ciągła integracja, bo tam losuje się jedno ziarno, a ta tabela losuje trzy. W sześciu przebiegach trzyma się para, po której ocenia się granicę wycieku danych: wyciek resztkowy na zerze i powierzchnia wycieku częściowego na zerze.

Dokumenty, w bramie

Wydobycie i wykrywanie na korpusie dokumentów, jedno żądanie naraz. To liczby pojedynczego żądania: oba kroki zależą od procesora, a interpreter ustawia je w szereg, więc równoległością rządzi semafor dokumentów i zapas procesów, a nie ta tabela.

Ta sama praca w przeglądarce

92 ms od początku do końca dla jednostronicowego PDF o 3 MB

Ścieżka w przeglądarce to inna implementacja (pdf.js i pdf-lib), a stanowisko pomiarowe mówi, że nie da się jej porównać z wierszami powyżej: dlatego stoi w osobnym wierszu i nigdy wewnątrz tamtej tabeli.

Deterministycznie wobec NLP

Warstwa deterministyczna nie szuka imion i nazwisk; tym zajmuje się warstwa NLP. Oto, co każdy stos zostawia po sobie na tym samym korpusie: udział złotych wartości PERSON i LOCATION nadal obecnych w tekście wychodzącym.

Korpus: 400 dokumentów, 800 złotych bytów, ziarno 2026.

Zero nie jest obietnicą zera w produkcji: korpus jest syntetyczny, a jego złote byty to tylko PERSON i LOCATION, więc nic nie mówi o prawdziwej prozie, o adresach ani o kategoriach szczególnych. Wiersz kontrolny na stu procentach czyni zero czytelnym — bez niego zera nie odróżnisz od zepsutej skali.

Trzy stosy nazwisk

Co dokłada model wielojęzyczny na oznaczonym korpusie samego projektu. Ten pomiar jest powodem, dla którego jest dostarczany wyłączony.

Korpus: 300 dokumentów, 50 na język, 6 języków.

Model wielojęzyczny nie znajduje ani jednego nazwiska, którego dwie pozostałe warstwy już nie znajdują, także po katalońsku — Presidio niesie własny model kataloński. Trwa 5,5 razy dłużej i zaznacza 39 odcinków więcej, które nazwiskami nie są: ten sam tekst o 10 000 znakach przechodzi z 1 118 ms na 3 081 ms.

Źródło zapisuje datę i korpus tego porównania, lecz nie maszynę. Między maszynami przenosi się stosunek trzech konfiguracji, a nie milisekundy.

Ten korpus jest syntetyczny, więc czułość równa jeden nie jest twierdzeniem o prawdziwym pisaniu. Opublikowany wyciek resztkowy warstwy nazwisk to ten z tabeli powyżej.

Płaszczyzna nazwisk: pamięć i workery

Zmierzone 12 września 2026 wewnątrz obrazu płaszczyzny na CCX33 · Falkenstein. Procesy nie dzielą między sobą niczego, więc liczba workerów to dzielenie, a nie upodobanie.

Pusty interpreter

26 MB

Wczytane modele

3 331 MB, w 13,9 s

Po zapytaniu o 10 000 znakach

3 412 MB

Workery

6 procesów, 20,5 GB. Osiem dałoby 27,3 GB, ponad pułap 26 GB ustawiony w pliku compose.

Tabela opóźnień tej płaszczyzny — p95 według rozmiaru tekstu plus zmierzona droga tam i z powrotem — jest opublikowana na stronie Jak to działa i nie jest tu kopiowana.

Wobec tego, co zachowali dostawcy

Zmierzone 19 września 2026 z rozszerzeniem 0.9.0, commit 225bcd18: 4 syntetyczne pliki sprawdzone u 2 dostawców. Naprawdę wysłano 3; 1 rozszerzenie zatrzymało, zanim opuścił przeglądarkę. To, co zachował każdy dostawca, odczytano z jego własnej kopii rozmowy, a nie z ekranu, który nawadnia z powrotem.

Sprawdzone pliki: 4 · Wysłane: 3 · Zatrzymane przed wyjściem: 1 · Dostawcy: 2 · Wycieki wśród wysłanych: 0 · Zapisane ustalenia: 7

Same znaczniki, plik po pliku, są na stronie Jak to działa. Żadne z ustaleń tamtego dnia nie jest wyciekiem; artefakt wymienia je po kolei.

Paczka, którą się publikuje

Dwa artefakty, nie jeden. To, co Chrome Web Store serwuje dziś, jest plikiem, który instaluje czytelnik; to, co to repozytorium zbudowało i czego jeszcze nie wysłało, jest innym plikiem. Oba są poniżej, każdy z dniem, w którym został odczytany lub zbudowany, razem z uprawnieniami, które Chrome przyznaje rozszerzeniu, i witrynami, na których może działać.

Co serwuje sklep — podpisany CRX, który instaluje czytelnik:

Wersja serwowana przez sklep

0.9.0

Pakiet serwowany przez sklep

1 098 014 bajtów, odczytane z usługi aktualizacji Chrome dnia 20 września 2026

Co zbudowało to repozytorium — zip, który zostanie wysłany, i sprawdzenia na nim:

Przygotowane tutaj, jeszcze niewysłane

Wersja 0.9.2 — 1 119 692 bajtów, zbudowane dnia 21 września 2026

Sprawdzenia silnika wewnątrz zipa

63/63, wykonane na spakowanym silniku, a nie na źródle

Minimalny Chrome

116

Oba różnią się zawsze, gdy zbudowana paczka czeka na wysłanie, i ta odległość jest zwyczajna. Niezwyczajne było to, co ta strona robiła do dziś: drukowała przygotowaną liczbę pod słowem opublikowane, twierdząc w ten sposób, że sklep serwuje wersję i rozmiar, których nigdy nie serwował.

Uprawnienia (3):

• storage
• scripting
• alarms

Witryny (4):

• https://chatgpt.com/*
• https://chat.openai.com/*
• https://claude.ai/*
• https://licensing.bivelio.com/*

Witryna opcjonalna, o którą prosimy tylko wtedy, gdy czytelnik ją włączy:

• https://gemini.google.com/*

Zip zapisuje czasy modyfikacji, więc dwie budowy tych samych plików dają inne skróty, a skrót niczego nie rozpoznaje. Z tego artefaktu publikuje się jego bajty i dzień, w którym powstał; sprawdzenie, które coś znaczy, uruchamia silnik z wnętrza paczki, a nie ten z repozytorium. Sklep serwuje CRX — te same pliki plus nagłówek podpisu, który sklep sam dodaje przy publikacji — więc jego rozmiar nie jest rozmiarem zipa, a ta strona nie odejmuje jednego od drugiego.